İsmail:
Gitti işte. Sanki böyle buram acıyo gibi ha.. Buram sanki çok acıyo gibi oldu şimdi... Bu acı geçiyo mu?
Mecnun:
....
Yavuz:
....
Dede:
....
İsmail:
ha?
Dede:
Evlat... Bak.. Hayat zaten acılarla dolu. Hani tatlı tarafları da var ama yani hayat genelde acı. Ama bu acıları yaşamak gerekiyor. Aslında bu acıları yaşadığın zaman zaten sen güçlü oluyorsun.
İsmail:
Ama ben güçlü olmak istemiyom ki... Ben Şekerpare'yi istiyom..
"Haydi Abbas, vakit tamam;
Akşam diyordun işte oldu akşam.
Kur bakalım çilingir soframızı;
Dinsin artık bu kalb ağrısı.
Şu ağacın gölgesinde olsun;
Tam kenarında havuzun.
Aya haber sal çıksın bu gece;
Görünsün şöyle gönlümce.
Bas kırbacı sihirli seccadeye,
Göster hükmettiğini mesafeye
Ve zamana.
Katıp tozu dumana,
Var git,
Böyle ferman etti Cahit,
Al getir ilk sevgiliyi Beşiktaş’tan;
Yaşamak istiyorum gençliğimi yeni baştan."